2. محتوا (Content)

یکی دیگر از ملاک‏های ارزیابی منابع و شاید مهم‏ترین ملاک، ارزیابی محتوایی است. برای ارزیابی محتوایی، دقت بیشتری لازم است و با تأمل در محتوای اطلاعات باید دید که آیا از دقت، صحت، اعتبار و شمول کافی برخوردار است یا نه؟ کارشناسان، شاخص‏های گوناگونی برای ارزیابی محتوایی ذکر کرده‏اند که چند نمونه از آنها را در اینجا یادآور می‏شویم:

2-1. دقت و درستی (Accuracy):

سؤالی که در اینجا مطرح می‏شود، این است که آیا شاهد و مدرکی دال بر صحت اطلاعات مورد نظر در صفحه وجود دارد؟ آیا مؤلف صفحه منابع آن را ذکر کرده است؟ آیا کتاب‏شناسی‏ای وجود دارد که نشانگر منابع و مآخذ اطلاعات باشد؟ ارزش نسبی این اطلاعات در مقایسه با منابع کتابخانه‏ای چیست؟ آیا نویسنده در نوشته خود بی طرفی علمی را رعایت کرده است؟ در متن مذکور چه مقداراشکالات مربوط به دستور و زبان وجود دارد؟

معمولاً منابع اینترنتی، آن گونه که در کتاب‏ها و مقالات رایج است، از سوی دیگر اساتید و کاربران مورد بازبینی، تحقیق و نقد قرار نمی‏گیرد. بنابراین، باید در استفاده از آنها کاملاً با احتیاط عمل کرد. یک منبع خوب، منبعی است که مؤلف با استفاده از آخرین یافته‏ها و منابع علمی و با رعایت بی‏طرفی علمی و قضاوت ارزشی، مطالبی را به طور منطقی و متقن آورده باشد و مشخص کرده باشد که این مطالب محصول خود اوست یا از منابع دیگری گرفته شده است؟ خلاصه یک متن است یا تمام آن.

2-2. جامعیت (Comprehensiveness): لازم است که بدانیم اطلاعات تا چه اندازه عمیق و جامع است. آیا محتوای ارائه‏شده زمان یا جنبه معینی از موضوع را پوشش می‏دهد یا می‏کوشد تا جامع باشد؟ آیا سند و مطلب عرضه‏شده اصل و کامل است یا چکیده آن است؟ آیا پیوندهای دیگری برای تکمیل جامعیت موضوع ذکر شده است؟ بدیهی است که برای تکمیل اطلاعات درباره موضوع، باید به منابع چاپی و الکترونیکی دیگر نیز رجوع کرد.

2-3. انتشار (Currency) :

در بیشتر اطلاعات، توجه به زمان انتشار یا روزآمدسازی آنها ضروری است. باید دید که آیا اطلاعات ارائه شده مربوط به زمان گذشته است یا اینکه به تازگی بازبینی و روزآمد شده است؟ آیا تاریخ روزآمدسازی مطالب ذکر شده است یا نه؟

روشن است که تاریخ روزآمدسازی پایگاه که ممکن است در صفحه آغازین آن درج شود، لزوماً به معنای روزآمدی همه قسمت‏های آن پایگاه نیست. بنابر این، لازم است در موارد خاص و صفحات برجسته و مهم، تاریخ و روزآمدسازی به طور جداگانه بیان گردد. حتی باید توجه شود که آیا دیگر پیوندهای ذکرشده در صفحه، بازبینی و روزآمد شده است یا نه؟

2-4. پیوندها (Links) :

قرار دادن پیوندهایی چند به دیگر منابع اینترنتی می‏تواند نشانه پختگی و جامعیت نوشته و نویسنده باشد؛ ولی باید ملاحظه شود که: آیا این پیوندها مناسب، مطلوب و فعال هستند و به طور جامع شناسایی شده‏اند و به شکل درستی انتخاب و حتی ارزیابی گردیده‏اند؟ آیا اطلاعات پیوندها با دیدگاه مؤلف متفاوت است یا فقط پیوندهایی انتخاب شده که با دیدگاه‏های نویسنده همخوانی دارد؟ در مورد سایر پیوندهای موجود در صفحات اینترنت، به این نکته توجه کنید که پایگاه‏ها و منابعی که درباره موضوع نشانی می‏دهند، لزوماً بهترین انتخاب نیستند، هر چند استفاده از آنها در مواردی، بسیار مفید است.

2-5. منحصر به فرد بودن (Uniqueness):

توجه به این نکته نیز لازم است که آیا منابع و

اطلاعات مورد نظر، در منابع دیگری همچون: منابع چاپی، پایگاه‏های دیگر و یا حتی لوح فشرده (CD)وجود دارد؟ چنانچه وجود دارد، اعتبار آن نسبت به آنها چگونه است؟ آیا می‏تواند به عنوان مکمل آنها باشد؟

چنانچه منابع مذکور از فرمت و منبع دیگری اخذ شده‏اند، آیا تمام ویژگی‏های منبع اصلی را دارا هستند؟ یا اینکه ویژگی و قابلیت بیشتری

65

برو به صفحه :
کلیه حقوق این پایگاه برای مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی محفوظ است